Rudrashtakam — Kannada Lyrics

नमामि शमीशान निर्वाणरूपं विभुं व्यापकं ब्रह्मवेदस्वरूपं। निजं निर्गुणं निर्विकल्पं निरीहं चिदाकाशमाकाशवासं भजेहम्।।

ನಮಾಮಿ ಶಮೀಶಾನ ನಿರ್ವಾಣರೂಪಂ ವಿಭುಂ ವ್ಯಾಪಕಂ ಬ್ರಹ್ಮವೇದಸ್ವರೂಪಂ। ನಿಜಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಂ ನಿರೀಹಂ ಚಿದಾಕಾಶಮಾಕಾಶವಾಸಂ ಭಜೇಹಂ।।

ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಾಣ ರೂಪವಾದ ಶಮೀಶಾನನನ್ನು ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅವನು ವ್ಯಾಪಕ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮವೇದದ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದಾನೆ।

निराकारमोंकारमूलं तुरीयं गिराज्ञानगोतीतमिशं गिरीशम्। करालं महाकालकालं कृपालं गुणागारसंसारपारं नतोहम्।।

ನಿರಾಕಾರಮೋಂಕಾರಮೂಲಂ ತುರೀಯಂ ಗಿರಾಜ್ಞಾನಗೋತೀತಮಿಶಂ ಗಿರೀಶಂ। ಕರಾಲಂ ಮಹಾಕಾಲಕಾಲಂ ಕೃಪಾಲಂ ಗುಣಾಗಾರಸಂಸಾರಪಾರಂ ನತೋಹಂ।।

ಓಂಕಾರದ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ಗಿರೀಶ, ದುರಂತ ಕಾಲದ ಕಾಲ ಮತ್ತು ದಯೆಯೋ ಸಮೃದ್ಧ ಮತ್ತು ಸಂಸಾರದೀಪಾರ - ನಾನು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ।

तुषारद्रिशंकाशगौरं गभीरं मनोभूतकोटिप्रभाश्री शरीरम्। स्फुरन्मौलिकल्लोलिनी चारुगंगा लसद्भालबलेन्दु कंठे भुजंग।।

ತುಷಾರದ್ರಿಶಂಕಾಶಗೌರಂ ಗಭೀರಂ ಮನೋಭೂತಕೋಟಿಪ್ರಭಾಶ್ರೀ ಶರೀರಂ। ಸ್ಫುರನ್ಮೌಲಿಕಲ್ಲೋಲಿನೀ ಚಾರುಗಂಗಾ ಲಸದ್ಭಾಲಬಲೇಂದು ಕಂಠೇ ಭುಜಂಗ।।

ಹಿಮಪರ್ವತದಂತೆ ಪೊಳೊಳಿಸುವ, ಲಕ್ಷಲಕ್ಷ ಜ್ಯೋತಿಸ್ವರೂಪದ ಶರೀರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಪರಮೇಶ್ವರ ಮೋತಿಗೆ ಚೆಂದ ಗಂಗೆ ಮತ್ತು ಹೆಗ್ಗೋಲಿದ ಚಂದ್ರನನ್ನು ತಮ್ಮ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹೊದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ।

चलत्कुंडलं भ्रुसुनेत्रं विशालं प्रसन्नाननं नीलकंठं दयालम्। मृगाधीशचर्मांबरं मुंडमालं प्रियं शंकरं सर्वनाथं भजामि।।

ಚಲತ್ಕುಂಡಲಂ ಭ್ರುಸುನೇತ್ರಂ ವಿಶಾಲಂ ಪ್ರಸನ್ನಾನನಂ ನೀಲಕಂಠಂ ದಯಾಲಂ। ಮೃಗಾಧೀಶಚರ್ಮಾಂಬರಂ ಮುಂಡಮಾಲಂ ಪ್ರಿಯಂ ಶಂಕರಂ ಸರ್ವನಾಥಂ ಭಜಾಮಿ।।

ತೂಗುವ ಕುಂಡಲ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳು, ವಿಶಾಲ ಮುಖ ಮತ್ತು ನೀಲ ಕಂಠವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ದಯಾಳು ಶಂಕರನನ್ನು, ಸರ್ವನಾಥನನ್ನು ನಾನು ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ।

प्रचंडं प्रक्रिष्टं प्रगल्भं परेशं अखंडं अजं भानुकोटिप्रकाशम्। त्र्यहस्त्रशूलनिर्मूलनं शूलपाणिं भजेहम् भवानीपतिं भवगम्यम्।।

ಪ್ರಚಂಡಂ ಪ್ರಕ್ರಿಷ್ಟಂ ಪ್ರಗಲ್ಭಂ ಪರೇಶಂ ಅಖಂಡಂ ಅಜಂ ಭಾನುಕೋಟಿಪ್ರಕಾಶಂ। ತ್ರ್ಯಹಸ್ತ್ರಶೂಲನಿರ್ಮೂಲನಂ ಶೂಲಪಾಣಿಂ ಭಜೇಹಂ ಭವಾನೀಪತಿಂ ಭವಗಮ್ಯಂ।।

ಭಯಾನಕ, ಉದ್ಬೋಧಕ, ಸರ್ವಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರ ಪ್ರಕಾಶದಂತಿರುವ ಶೂಲ ಹಿಡಿದಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ।

कालातीतकल्याणकल्पान्तकारी सदा सज्जनानंददाता पुरारि। चिदानंदसंदोहमोहपहारी प्रसीद प्रसीद प्रभो मन्मथारि।।

ಕಾಲಾತೀತಕಲ್ಯಾಣಕಲ್ಪಾಂತಕಾರೀ ಸದಾ ಸಜ್ಜನಾನಂದದಾತಾ ಪುರಾರಿ। ಚಿದಾನಂದಸಂದೋಹಮೋಹಪಹಾರೀ ಪ್ರಸೀದ ಪ್ರಸೀದ ಪ್ರಭೋ ಮನ್ಮಥಾರಿ।।

ಕಾಲಲುಪ್ತ, ಮಂಗಳಕರ, ಸತ್ಪುರುಷಾಧೂನಂದದಾತ, ಚೈತನ್ಯಾನಂದಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಮೋಹ ತೆಗೆಯುವ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಾನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ।

न यावद् उमानाथपादारविंदं भजन्तिह लोके परे व नराणम्। न तावत्सुखं शान्ति संतापनाशं प्रसीद प्रभो सर्वभूताधिवासम्।।

ನ ಯಾವದ್ ಉಮಾನಾಥಪಾದಾರವಿಂದಂ ಭಜನ್ತಿಹ ಲೋಕೇ ಪರೇ ವ ನರಾಣಂ। ನ ತಾವತ್ಸುಖಂ ಶಾಂತಿ ಸಂತಾಪನಾಶಂ ಪ್ರಸೀದ ಪ್ರಭೋ ಸರ್ವಭೂತಾಧಿವಾಸಂ।।

ಉಮಾನಾಥನ ಪೂಜನೆ ಮಾಡದೆ ಲೋಕ ಅಥವಾ ಲೋಕೋತ್ತರದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಶುಖ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ - ಎಲ್ಲ ಭೂತಾಧಿವಾಸ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಾನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ।

न जानामि योगं जपं नैव पूजां नतोहम् सदा सर्वदा शंभुतुभ्यम्। जराजन्मदुःखौघतप्तप्यमानं प्रभो पाहि अपन्नमामीश शंभो।।

ನ ಜಾನಾಮಿ ಯೋಗಂ ಜಪಂ ನೈವ ಪೂಜಾಂ ನತೋಹಂ ಸದಾ ಸರ್ವದಾ ಶಂಭುತುಭ್ಯಂ। ಜರಾಜನ್ಮದುಃಖೌಘತಪ್ತಪ್ಯಮಾನಂ ಪ್ರಭೋ ಪಾಹಿ ಅಪನ್ನಮಾಮೀಶ ಶಂಭೋ।।

ನಾನು ಯೋಗ, ಜಪ ಅಥವಾ ಪೂಜೆ ತಿಳುವಿಲ್ಲ, ನೀನೊಂದೆ ಸದಾ ತುಭ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಗ್ಧ ನಿ, ಮಣುವಿನ ಅನಾಗತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು ಶಂಭೋ।