Hanuman Chalisa — Bengali Lyrics

दोहा श्रीगुरु चरन सरोज रज, निजमन मुकुरु सुधारि। बरनउं रघुवर बिमल जसु, जो दायकु फल चारि।। बुद्धिहीन तनु जानिके, सुमिरौं पवन-कुमार। बल बुधि बिद्या देहु मोहिं, हरहु कलेस बिकार।।

দোহা শ্রীগুরু চরন সরোজ রজ, নিজমন মুকুরু সুধারি। বরনউং রঘুবর বিমল জসু, জো দাযকু ফল চারি।। বুদ্ধিহীন তনু জানিকে, সুমিরৌং পবন-কুমার। বল বুধি বিদ্যা দেহু মোহিং, হরহু কলেস বিকার।।

चौपाई

চৌপাঈ

जय हनुमान ज्ञान गुन सागर। जय कपीस तिहुं लोक उजागर।। राम दूत अतुलित बल धामा। अंजनि-पुत्र पवनसुत नामा।।

জয হনুমান জ্ঞান গুন সাগর। জয কপীস তিহুং লোক উজাগর।। রাম দূত অতুলিত বল ধামা। অংজনি-পুত্র পবনসুত নামা।।

महाबीर बिक्रम बजरंगी। कुमति निवार सुमति के संगी।। कंचन बरन बिराज सुवेसा। कानन कुण्डल कुँचित केसा।।

মহাবীর বিক্রম বজরংগী। কুমতি নিবার সুমতি কে সংগী।। কংচন বরন বিরাজ সুবেসা। কানন কুণ্ডল কুঁচিত কেসা।।

हाथ बज्र अरु ध्वजा बिराजे। कांधे मूंज जनेउ साजे।। संकर स्वयं केसरी नंदन। तेज प्रताप महा जग वंदन।।

হাথ বজ্র অরু ধ্বজা বিরাজে। কাংধে মূংজ জনেউ সাজে।। সংকর স্বযং কেসরী নংদন। তেজ প্রতাপ মহা জগ বংদন।।

विद्यावान गुनी अति चातुर। राम काज करिबे को आतुर।। प्रभु चरित्र सुनिबे को रसिया। राम लखन सीता मन बसिया।।

বিদ্যাবান গুনী অতি চাতুর। রাম কাজ করিবে কো আতুর।। প্রভু চরিত্র সুনিবে কো রসিযা। রাম লখন সীতা মন বসিযা।।

सूक्ष्म रूप धरि सियहिं दिखावा। बिकट रूप धरि लंक जरावा।। भीम रूप धरि असुर संहारे। रामचन्द्र के काज संवारे।।

সূক্ষ্ম রূপ ধরি সিযহিং দিখাবা। বিকট রূপ ধরি লংক জরাবা।। ভীম রূপ ধরি অসুর সংহারে। রামচন্দ্র কে কাজ সংবারে।।

लाय सजीवन लखन जियाये। श्री रघुबीर हरषि उर लाये।। रघुपति कीन्ही बहुत बड़ाई। तुम मम प्रिय भरतहि सम भाई।।

লায সজীবন লখন জিযাযে। শ্রী রঘুবীর হরষি উর লাযে।। রঘুপতি কীন্হী বহুত বড়াঈ। তুম মম প্রিয ভরতহি সম ভাঈ।।

सहस बदन तुम्हरो जस गावैं। अस कहि श्रीपति कण्ठ लगावैं।। सनकादिक ब्रह्मादि मुनीसा। नारद सारद सहित अहीसा।।

সহস বদন তুম্হরো জস গাবৈং। অস কহি শ্রীপতি কণ্ঠ লগাবৈং।। সনকাদিক ব্রহ্মাদি মুনীসা। নারদ সারদ সহিত অহীসা।।

जम कुबेर दिगपाल जहां ते। कवि कोविद कहि सके कहां ते।। तुम उपकार सुग्रीवहिं कीन्हा। राम मिलाय राज पद दीन्हा।।

জম কুবের দিগপাল জহাং তে। কবি কোবিদ কহি সকে কহাং তে।। তুম উপকার সুগ্রীবহিং কীন্হা। রাম মিলায রাজ পদ দীন্হা।।

तुम्हरो मंत्र बिभीषन माना। लंकेश्वर भए सब जग जाना।। जुग सहस्र जोजन पर भानु। लील्यो ताहि मधुर फल जानू।।

তুম্হরো মংত্র বিভীষন মানা। লংকেশ্বর ভএ সব জগ জানা।। জুগ সহস্র জোজন পর ভানু। লীল্যো তাহি মধুর ফল জানূ।।

प्रभु मुद्रिका मेलि मुख माहीं। जलधि लांघि गये अचरज नाहीं।। दुर्गम काज जगत के जेते। सुगम अनुग्रह तुम्हरे तेते।।

প্রভু মুদ্রিকা মেলি মুখ মাহীং। জলধি লাংঘি গযে অচরজ নাহীং।। দুর্গম কাজ জগত কে জেতে। সুগম অনুগ্রহ তুম্হরে তেতে।।

राम दुआरे तुम रखवारे। होत न आज्ञा बिनु पैसारे।। सब सुख लहै तुम्हारी सरना। तुम रक्षक काहू को डर ना।।

রাম দুআরে তুম রখবারে। হোত ন আজ্ঞা বিনু পৈসারে।। সব সুখ লহৈ তুম্হারী সরনা। তুম রক্ষক কাহূ কো ডর না।।

आपन तेज सम्हारो आपै। तीनों लोक हांक तें कांपै।। भूत पिसाच निकट नहिं आवै। महावीर जब नाम सुनावै।।

আপন তেজ সম্হারো আপৈ। তীনোং লোক হাংক তেং কাংপৈ।। ভূত পিসাচ নিকট নহিং আবৈ। মহাবীর জব নাম সুনাবৈ।।

नासै रोग हरे सब पीरा। जपत निरन्तर हनुमत बीरा।। संकट तें हनुमान छुड़ावै। मन क्रम बचन ध्यान जो लावै।।

নাসৈ রোগ হরে সব পীরা। জপত নিরন্তর হনুমত বীরা।। সংকট তেং হনুমান ছুড়াবৈ। মন ক্রম বচন ধ্যান জো লাবৈ।।

सब पर राम राय सिर राजा। तिन के काज सकल तुम साजा।। और मनोरथ जो कोई लावै। सोई अमित जीवन फल पावै।।

সব পর রাম রায সির রাজা। তিন কে কাজ সকল তুম সাজা।। ঔর মনোরথ জো কোঈ লাবৈ। সোঈ অমিত জীবন ফল পাবৈ।।

चारों जुग परताप तुम्हारा। है परसिद्ध जगत उजियारा।। साधु संत के तुम रखवारे।। असुर निकन्दन राम दुलारे।।

চারোং জুগ পরতাপ তুম্হারা। হৈ পরসিদ্ধ জগত উজিযারা।। সাধু সংত কে তুম রখবারে।। অসুর নিকন্দন রাম দুলারে।।

अष्टसिद्धि नौ निधि के दाता। अस बर दीन जानकी माता।। राम रसायन तुम्हरे पासा। सादर हो रघुपति के दासा।।

অষ্টসিদ্ধি নৌ নিধি কে দাতা। অস বর দীন জানকী মাতা।। রাম রসাযন তুম্হরে পাসা। সাদর হো রঘুপতি কে দাসা।।

तुह्मरे भजन राम को पावै। जनम जनम के दुख बिसरावै।। अंत काल रघुबर पुर जाई। जहां जन्म हरिभक्त कहाई।।

তুহ্মরে ভজন রাম কো পাবৈ। জনম জনম কে দুখ বিসরাবৈ।। অংত কাল রঘুবর পুর জাঈ। জহাং জন্ম হরিভক্ত কহাঈ।।

और देवता चित्त न धरई। हनुमत सेइ सर्ब सुख करई।। सङ्कट कटै मिटै सब पीरा। जो सुमिरै हनुमत बलबीरा।।

ঔর দেবতা চিত্ত ন ধরঈ। হনুমত সেই সর্ব সুখ করঈ।। সঙ্কট কটৈ মিটৈ সব পীরা। জো সুমিরৈ হনুমত বলবীরা।।

जय जय जय हनुमान गोसाईं। कृपा करहु गुरुदेव की नाईं।। यह सत बार पाठ कर जोइ। छूटहि बन्दि महा सुख होई।।

জয জয জয হনুমান গোসাঈং। কৃপা করহু গুরুদেব কী নাঈং।। যহ সত বার পাঠ কর জোই। ছূটহি বন্দি মহা সুখ হোঈ।।

जो यह पढ़ै हनुमान चालीसा। होय सिद्धि साखी गौरीसा।। तुलसीदास सदा हरि चेरा। कीजै नाथ हृदय महं डेरा।।

জো যহ পঢ়ৈ হনুমান চালীসা। হোয সিদ্ধি সাখী গৌরীসা।। তুলসীদাস সদা হরি চেরা। কীজৈ নাথ হৃদয মহং ডেরা।।

दोहा पवनतनय संकट हरन, मंगल मूर्ति रूप। राम लखन सीता सहित, हृदय बसहु सुर भूप।।

দোহা পবনতনয সংকট হরন, মংগল মূর্তি রূপ। রাম লখন সীতা সহিত, হৃদয বসহু সুর ভূপ।।