Shiva Tandava Stotram — Telugu Lyrics
जटा तवी गलज्जल प्रवाह पावित स्थले। गलेव लम्ब्यलम्बिताम् भुजङ्ग तुङ्ग मालिकाम्।। दमद्दमद्दमद्धम निनाद वद्धमर्वयम्। चकार चन्दताण्डवम् तनोतु नः शिवः शिवम्।।
జటా తవీ గలజ్జల ప్రవాహ పావిత స్థలే। గలేవ లంబ్యలంబితాం భుజంగ తుంగ మాలికాం।। దమద్దమద్దమద్ధమ నినాద వద్ధమర్వయమ్। చకార చందతాండవం తనోతు నః శివః శివమ్।।
జటలలో ప్రవహించే గంగానది యొక్క జలం నుండి పవిత్రమైన స్థలంలో సర్పాల యొక్క ఉన్నత మాలిక చాటబడినది; శివుని చందతాండవం ఆమ్మకు మంగళం కలిగిస్తుంది.
जटाकटा हसम्भ्रम भ्रमन्निलिम्पनिर्झरी। विलोलवीचिवल्लरी विराजमान मूर्धनि।। धगद्धगद्धगज्ज्वल्ल ललाटपत्ट पावके। किशोर चन्द्रशेखरे रतिः प्रतिक्षणम् मम।।
జటాకటా హసంభ్రమ భ్రమన్నిలింపనిర్ఝరీ। విలోలవీచివల్లరీ విరాజమాన మూర్ధని।। ధగద్ధగద్ధగజ్జ్వల్ల ललాటపట్ట పావకే। కిశోర చందశేఖరే రతిః ప్రతిక్షణం మమ।।
శివుని జటలలో చెలరేపుతున్న జలప్రవాహం యొక్క తరంగాలు చెmichelle దుర్లభ సందర్శనంతో, కిశోర చందశేఖరుడిపై నా ప్రతిక్షణ ప్రేమ ఉంటుంది.
धराधरेन्द्र नन्दिनी विलास बन्धुबन्धुर। स्फुरद्दिगन्त सन्तति प्रमोद मान मानसे।। कृपाकटाक्ष धारणी निरुद्ध दुर्धराप्रदि। क्वचिद्विगम्बरे मनोविनोदमेतु वस्तुनि।।
ధరాధరేందర నందిని విలాస బందువందుర। స్ఫురద్దిగంత సంతతి ప్రమోద మాన మానసే।। కృపాకటాక్ష ధారణీ నిరుద్ధ దుర్ధరాప్రది। క్వచిద్విగంబరే మనోవినోదమేతు వస్తుని।।
పర్వతరాజ హిమవంతుని కుమారిని పార్వతీదేవితో శివుని లీల ఆనందం తెలుసుకుందాం; కృపా కటాక్ష దారణ చేసిన శివుడు మనస్సుకు ఆనందం అందజేస్తాడు.
जटाभुजङ्ग पिङ्गल स्फुरत् फनामणिप्रभा। कदम्बकुङ्कुमद्रव प्रलिप्तदिग्ध धूमुखे।। मदान्धसिन्धु रस्फुरत्वगुत्तरीयमेदुरे। मनोविनोदभुतम् बिभुर्तभूतभर्तरी।।
జటాభుజంగ పింగల స్ఫురత్ ఫనామణిప్రభా। కదంబకుంకుమద్రవ ప్రలిప్తదిగ్ధ ధూముఖే।। మదాందసింధు రస్ఫురత్వగుత్తరీయమేదురే। మనోవినోదభూతం బిభుర్తభూతభర్తరీ।।
శివుని జటలలోని పాము యొక్క ఉజ్జ్వల రత్నం ప్రకాశిస్తున్నది; అతని ఎరుపెక్క ఆకాశం ఆలయ సుగంధంతో సుసంపన్నమైనది.
सहस्रलोचन प्रभृत्यशेषलेख शेखर। प्रसूनधूलि धारणी विधूसरां घ्रिपीठभूः।। भुजङ्गराजमालया निबद्धजाटजूटकः। श्रियैचिराय जायताम् चकोरबन्धुशेखरः।।
సహస్రలోచన ప్రభృత్యశేషలేఖ శేఖర। ప్రసూనధూలి ధారణీ విధూసరాం ఘ్రిపీఠభూః।। భుజంగరాజమాలయా నిబద్ధజాటజూటకః। శ్రియైచిరాయ జాయతాం చకోరబందుశేఖరః।।
సహస్రాక్ష ఇంద్రాదుల కిరీటం ధరించిన శివుడు పువ్వుల పొడిని ధరించి ఉన్నాడు; చకోరపక్షీ సఖునిగా నున్న చందనశేఖర శివుడు శ్రీయతో సర్వదా విద్యమానుడు.
ललाटचत्वरज्ज्वल्ल धनञ्जयस्फुलिङ्गभा। निपीतपञ्च सायकम् नमन्निलिम्पनायकम्।। सुधामयूखलेखया विराजमान शेखरम्। महाकपालिसम्पदे शिरोजटालमस्तुनः।।
ललాటచత్వరజ్జ్వల్ల ధనంజయస్ఫులింగభా। నిపీతపంచ సాయకం నమన్నిలింపనాయకం।। సుధామయూఖలేఖయా విరాజమాన శేఖరం। మహాకపాలిసంపదే శిరోజటాలమస్తునः।।
శివుని నుదుటిలో ఉజ్జ్వలించే ఘన చిత్రపటం ఘనంజయుని స్ఫుళింగాలు విస్ఫోరణ చేస్తున్నాయి; సుధాకిరణాలచే శోభించిన శిరో జటలకు మహాకపాలీ శక్తి సమర్థకం.
करालभालपत्तिका धगद्धगद्धगज्ज्वल्ल। धनञ्जयाधरीकृत प्रचण्ड पञ्चसायके।। धराधरेन्द्रनन्दिनी कुचाग्रचित्रपत्र। कप्रकल्पनैकशिल्पिनी त्रिलोचनेरतिर्मम।।
కరాలభాలపట్టికా ధగద్ధగద్ధగజ్జ్వల్ల। ధనంజయాధరీకృత ప్రచండ పంచసాయకే।। ధరాధరేందర నందిని కుచాగ్రచిత్రపత్ర। కప్రకల్పనైకశిల్పిని త్రిలోచనేరతిర్మమ।।
భయానక నుదుటిలో ఘనంజయ బాణాలు ధిక్కారంతో ఉదయించినవి; పర్వత రాజకుమారిని పార్వతీదేవి త్రిలోచనుని ప్రతిపటు ఆనందం తెలుసుకుందాం.
नवीनमेघमण्डली निरुद्धदुर्धरस्फुर। त्कुहुनिशीतनीतमः प्रबद्धबद्धकन्धरः।। निलिम्पनिर्झरीधरस्तनोतु कृत्तिसिन्धुरः। कलानिधानबन्धुरः श्रियम् जगद्धुरन्धरः।।
నవీనమేఘమండలీ నిరుద్ధదుర్ధరస్ఫుర। త్కుహునిశీతనీతమః ప్రబద్ధబద్ధకందరః।। నిలింపనిర్ఝరీధరస్తనోతు కృత్తిసింధురః। కలానిధానబందురః శ్రియం జగద్ధురందరః।।
నవీన మేఘ సమూహం సమీపంలో కండరాలు కట్టబడిన శివుడు మరియు ప్రవాహిత జలధారలను ధరించిన శివుడు ఈ కృత్తిసింధూర రంగైన జగత్సర్వస్వాధారణ కలానిధానుడు.
प्रफुल्लनीलपङ्कज प्रपञ्चकालिमाप्रभा। विदम्बि कन्थकन्ध रारुचि प्रबन्धकन्धरम्।। स्मरच्छिदम् पुरच्छिदम् भवच्छिदम् मखच्छिदम्। गजच्छिदामधकच्छिदम् तमन్तकच्छिदम् भजे।।
ప్రఫుల్లనీలపంకజ ప్రపంచకాలిమాప్రభా। విదంబి కంథకందర్ రారుచి ప్రబందకందరం।। స్మరచ్ఛిదం పురచ్ఛిదం భవచ్ఛిదం మఖచ్ఛిదం। గజచ్ఛిదామధకచ్ఛిదం తమంతకచ్ఛిదం భజే।।
ఫుల్లమైన నీల కమలం మరియు కాలరూపిణ యొక్క కాంతితో శోభించిన శివుడు కామదేవుని, పురాన్నపూరుని, భవసాగరను, యజ్ఞాలను, గజమతాను, అందకసుందరుడిని, మరియు మృత్యువును నిర్ణయించిన శివుని పూజించాలి.
अखर्वसर्वमङ्गलाम् कलाकदम्बमञ्जरी। रसप्रवाह माधुरी विजृम्भणा मधुव्रतम्।। स्मरान्तकम् पुरान्तकम् भावान्तकम् मखान्तकम्। गजान्तकान्धकान्तकम् तमन्तकान्तकम् भजे।।
అఖర్వసర్వమంగలాం కలాకదంబమంజరీ। రసప్రవాహ మాధురీ విజృంభణా మధువ్రతమ్।। స్మరాంతకం పురాంతకం భావాంతకం మఖాంతకం। గజాంతకాందకాంతకం తమంతకాంతకం భజే।।
అందమైన కలలక సంపూర్ణ మంగళాలను కలిగిన రస ప్రవాహ మధురతను కలిగిన కామదేవుని, నగరాన్ని, జన్మను, యజ్ఞాలను, ఆనందమను, వెండిమండలిని, మరియు మృత్యువును అంతం చేసిన శివుని వందించాలి.
जयत्वदभ्रविभ్रम भ्रमद्भुजङ्गमस्फुरद्ध। गद्धगद्विनिर्गमत्करालभाल हव्यवात्।। धिमिद्धिमिद्धिमिद्धिमान्मृदङ्ग तुङ्गमङ्गल। ध्वनि क्रमप्रवर्तितः प्रचण्ड ताण्डवः शिवः।।
జయత్వదభ్రవిభ్రమ భ్రమద్భుజంగమస్ఫురద్ధ। గద్ధగద్విని-గమత్కరాలభాల హవ్యవాత్।। ధిమిద్ధిమిద్ధిమిద్ధిమాన్మృదంగ తుంగమంగల। ధ్వని క్రమప్రవర్తితః ప్రచండ తాండవః శివః।।
శివుని నుదుటిలో సర్పాలు ఉందరవానికి చలనం చేస్తూ, భయానక నుదుటి నుండి ఘన ధ్వనులు బయటకు వస్తూ, మృదంగం యొక్క ధిమిద్ధిమ్ ధ్వనిలో ప్రచండ తాండవం చేసిన శివుడు వందనీయుడు.
दृशद्विचित्रताल्पयोर् भुजङ्गमौक्तिकामृस्र। जर्गरिष्ठरत्नलोष्ठयोः सुहृद्विपक्षपक्षयोः।। त्रिनारविन्दचक्षुषोः प्रजामहीमहेन्द्रयोः। समम् प्रवर्तयन्मनः कदा सदाशिवम् भजे।।
దృశద్విచిత్రతాల్పయోర్ భుజంగమౌక్తికామృస్ర। జర్గరిష్ఠరత్నలోష్ఠయోః సుహృద్విపక్షపక్షయోః।। త్రినారవిందచక్షుషోః ప్రజామహీమహేందర్యోః। సమం ప్రవర్తయన్మనః కదా సదాశివం భజే।।
విభిన్న రకాల సర్పమణులు మరియు రత్నాలను సమానంగా చేసిన శివుడు, మూడు కమలాక్ష చక్షువులు ఉన్న శివుడు, సర్వజన మరియు భూ మరియు ఇంద్రుల కుల నిమిత్తం సమానంగా మన మనస్సు తిరిగేటట్లు చేసిన సదాశివంను ఎప్పుడు పూజించాలో తెలియదు.
कदा निलिम्पनिर्झरी निकुञ्जकोटरे वसन्।। विमुक्तदुर्मतिः सदा शिरःस्थमञ्जलिम् वहन्।। विमुक्तलोललोचनो ललामभालालग्नकः। शिवेति मन्त्रमुच्चरन् कदा सुखी भवाम्यहम्।।
కదా నిలింపనిర్ఝరీ నికుంజకోటరే వసన్।। విముక్తదుర్మతిః సదా శిరఃస్థమంజలిం వహన్।। విముక్తలోललోచనో ലലామభాలాలగ్నకః। శివేతి మంత్రముచ్చరన్ కదా సుఖీ భవామ్యహమ్।।
ప్రవహించే జలధారల ఉపవనంలో నివసిస్తూ, చెడు బుద్ధి వర్జితంగా సర్వదా శిరస్సుపై ఆజ్ఞలి చేసి, కంపుకూలుతున్న చక్షువులతో, ఇతిమధ్యలో ఏకాగ్రంగా, శివ మంత్రాన్ని ఉચ్చారించుతూ ఎప్పుడు సుఖీ అవుతానో.
इमम् हि नित्यमेव मुक्तमुक्तमोत्तम स्तवम् पठन्स्मरन्।। ब्रुवन्नरो विशुद्धमेति सन्ततम्।। हरे गुरौ सुभक्तिमाशु याति नानन्यथागतिम्। विमोहनम् हि देहिनाम् सुशङ्करस्य चिन्तनम्।।
ఇమం హి నిత్యమేవ ముక్తముక్తమోత్తమ స్తవం పఠన్స్మరన్।। బ్రువన్నరో విశుద్ధమేతి సంతతమ్।। హరే గురౌ సుభక్తిమాశు యాతి నానన్యథాగతిం। విమోహనం హి దేహినాం సుశంకరస్య చింతనమ్।।
ఈ మహోత్తమ స్తవనను నిత్యం చదువుకుంటూ, జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ, ఉచ్చారించుకుంటూ ఉండిన మనుష్యుడు నిత్యం పవిత్రుడు అయ్యాడు; హరిని గురువుగా చేసుకుని సుభక్తిని కూడ ఆశ్రయించిన మనుష్యునికి ఇతర గతిలేదు, సుశంకర శివుని చింతన ఎందరికీ మోహకం.