Balamukundashtakam — Telugu Lyrics
करारविन्देन पदारविन्दं मुखारविन्दे विनिवेशयन्तम्। वटस्य पत्रस्य पुटे शयनं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥
కరారవిందేన పదారవిందం ముఖారవిందే వినివేశయంతమ్। వటస్య పత్రస్య పుటే శయనం బాలం ముకుందం మనసా స్మరామి॥
తన పద్ములను చేతితో కనిపించే ముఖంపై ఉంచి, వడిమరచпатp్రలో కార్చారిలో నిద్రపోతున్న బాలమुకుందుడిని మనసులో జ్ఞాపకం చేసుకుంటాను.
संहृत्य लोकान् वटपत्रमध्ये शयनमद्यन्तविहीनरूपम्। सर्वेश्वरं सर्वहितावतारं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥
సంహృత్య లోకాన్ వటపత్రమధ్యే శయనమద్యంతవిహీనరూపమ్। సర్వేశ్వరం సర్వహితావతారం బాలం ముకుందం మనసా స్మరామి॥
సకల లోకములను వడిమరచPatp్రలో కూర్చుపెట్టి, సర్వేశ్వరుడైన సర్వహితకారక బాలముకుందుడిని మనసులో ధ్యానిస్తాను.
इन्दीवरश्यामलकोमलाङ्गं इन्द्रादिदेवार्चितपादपद्मम्। सन्तानकल्पद्रुममाश्रितानां बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥
ఇందీవరశ్యామలకోమలాఙ్గం ఇంద్రాదిదేవార్చితపాదపద్మమ్। సంతానకల్పద్రుమమాశ్రితానాం బాలం ముకుందం మనసా స్మరామి॥
నీలమైన కోమల శరీరం కలిగిన, ఇంద్రాదులచే పూజింపబడే పాదపద్ములను కలిగిన బాలముకుందుడిని ధ్యానిస్తాను.
लम्बलकं लम्बितहारयष्टिं शृङ्गारलीलाङ्किततन्तुपङ्क्तिम्। बिम्बाधरं चारुविशालनेत्रं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥
లంబలకం లంబితహారయష్టిం శృంగారలీలాఙ్కితతంతుపఙ్క్తిమ్। బింబాధరం చారువిశాలనేత్రం బాలం ముకుందం మనసా స్మరామి॥
పొడవాటి చీరలు, మారుతులో ఆరాటవేలు, ఆకర్షణీయ విస్తృత కళ్ళు కలిగిన బాలముకుందుడిని మనసులో స్మరిస్తాను.
शिख्ये निधायेह पयोधधीनि बहिर्गतायां व्रजनायिकायाम्। भुक्त्वा यथेष्टं कपटेन सुप्तं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥
శిఖ్యే నిధాయేహ పయోధధీని బహిర్గతాయాం వ్రజనాయికాయామ్। భుక్త్వా యథేష్టం కపటేన సుప్తం బాలం ముకుందం మనసా స్మరామి॥
గోపికల నుండి యోగ్యంగా పాలను కాలుకుని, నెమ్మదిగా నిద్రపోతున్న బాలముకుందుడిని ధ్యానిస్తాను.
कलिन्दजन्तस्थितकालियस्य फणाग्रणङ्गे नटनप्रियन্तम्। तत्पुच्छहस्तं शरदिन्दुवक्त्रं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥
కలిందజంతస్థితకాలియస్య ఫణాగ్రణఙ్గే నటనప్రియంతమ్। తత్పుచ్ఛహస్తం శరదిందువక్త్రం బాలం ముకుందం మనసా స్మరామి॥
కాళియ సర్పం యొక్క ఫణ మీద నృత్యం చేసిన, శరదానంద చంద్రుని ముఖం కలిగిన బాలముకుందుడిని స్మరిస్తాను.
उलूखले बद्धमुदारशौर्यं उत्तुङ्गयुग्मार्जुनमङ्गलीलम्। उत्फुल्लपद्मायतचारुनेत్रं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥
ఉలూఖలే బద్ధముదారశౌర్యం ఉత్తుఙ్గయుగ్మార్జునమఙ్గలీలమ్। ఉత్ఫుల్లపద్మాయతచారునేత్రం బాలం ముకుందం మనసా స్మరామి॥
తిడిపనలో విధించిన పెద్ద శౌర్యం, ఎత్తైన అర్జున చెట్ల మంగలీలలు, ఫలించిన నీలోత్పల సరిసైన కళ్ళు కలిగిన బాలముకుందుడిని ధ్యానిస్తాను.
आलोक्य मातुर्मुखमार्दनेन स्तन्यं पिबन्तं सरसीरुहाक్षम्। सच्चिन्मयं देवमनन्तरूपं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥
ఆలోక్య మాతుర్ముఖమార్దనేన స్తన్యం పిబంతం సరసీరుహాక్షమ్। సచ్చిన్మయం దేవమనంతరూపం బాలం ముకుందం మనసా స్మరామి॥
తన తల్లి ముఖాన్ని చూసి, పాలను పానం చేసిన, కమలపు కళ్ళు కలిగిన, చిత్తానందమయ అనంత రూపమైన దేవమూర్తిని మనసులో జ్ఞాపకం చేసుకుంటాను.