Balamukundashtakam — Tamil Lyrics

करारविन्देन पदारविन्दं मुखारविन्दे विनिवेशयन्तम्। वटस्य पत्रस्य पुटे शयनं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥

கரரவிந்தேன பததாரவிந்தம் முகாரவிந்தே வினிவேசயந்தம்। வடस்య பத்रस்य புடே சयனம் பாலம் முகுந்தம் மனසா ஸ்மரामி॥

தாமரை போன்ற கரங்களால் தன் பாதங்களை தாமரை முக மண்டபத்தில் வைத்திருக்கும் அருவிமரையின் இலையிலே சயனம் செய்கிற சிறு முகுந்தனை மனதால் நினைக்கிறேன்.

संहृत्य लोकान् वटपत्रमध्ये शयनमद्यन्तविहीनरूपम्। सर्वेश्वरं सर्वहितावतारं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥

ஸம்ஹ்ரித்य லோகான் வடபத்ரமத்யே சயனமத்யந்தவிஹீனரூபம்। ஸர்வேச்வரம் ஸர்வஹிதாவதாரம் பாலம் முகுந்தம் மனசா ஸ்மரामி॥

அருவிமரையின் இலையிலே அனைத்து உலகங்களையும் தன்னுள் கொண்டு சயனம் செய்கிற ஸர்வேச்வரனும் ஸர்வஹிதாவதாரனுமான சிறு முகுந்தனை மனதால் நினைக்கிறேன்.

इन्दीवरश्यामलकोमलाङ्गं इन्द्रादिदेवार्चितपादपद्मम्। सन्तानकल்पद्रुममाश्रितानां बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥

இந்தீவரச்யாமலகோமலாங்கம் இந்த்ராதிதேவார்சிதபாதபத்மம்। ஸந்தானகல்பத்ருமமாச்ரிதானாம் பாலம் முகுந்தம் மனசா ஸ்மரामி॥

நீலமணி போன்ற மெல்லிய உடலையும் இந்திரன் முதலிய தேவர்களால் பூஜிக்கப்படும் பாதபத்மங்களையும் உடைய, ஸந்தான கல்பவிருக்ષத்தை சரணடைந்தவர்களுக்கு பாலமான முகுந்தனை மனதால் நினைக்கிறேன்.

लम्बलकं लम्बितहारयष्टिं शृङ्गारलीलाङ्किततन्तुपङ्क्तिम्। बिम्बाधरं चारुविशालनेत्रं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥

லம்பலகம் லம்பிதஹாரயஷ்டிம் ச்ரிங்கारலீலாங்கிததந்துபங்க்திம்। பிம்பாதரம் சாருவிசாலநேத்రம் பாலம் முகுந்தம் மனசா ஸ்மரামி॥

நீளமான சরீரம், தொங்கும் மாலைகள், பிரியமான விளையாட்டால் அலங்கৃதமான நிற வரிசைகள், பழத்தை போன்ற உதடு, மாபெரும் கண்களையுடைய முகுந்தனை மனதால் நினைக்கிறேன்.

शिख्ये निधायेह पयोधधीनि बहिर्गतायां व्रजनायिकायाम्। भुक्त्वा यथेष्टं कपटेन सुप्तं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥

சிக்यே நிதாயேஹ பயோததீனி பஹிர்கதாயாம் வ்ரஜநாயிகாயாம்। பு்ரக்த்வா யதேஷ்டம் கபடேன ஸுப்தம் பாலம் முகுந்தம் மனசா ஸ்மரामி॥

தாய் வெளியே சென்ற பின்பு பாலை வையின் மேல் வைத்து விளையாட்டுமாறு பெண்களைக் கடித்து பெருவயிற்றுடன் உறங்கிய முகுந்தனை மனதால் நினைக்கிறேன்.

कलिन्दजन्तस्थितकालियस्य फणाग्रणङ्गे नटनप्रियन्तम्। तत्पुच्छहस्तं शरदिन्दुवक्त्रं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥

கலிந்தஜந்தஸ்திதகாலியஸ்य ஃபணாக்ரணங்கே நடனப்ரியந்தம்। தத்புச்છஹஸ்தம் சரதிந்துவக்த்రம் பாலம் முகுந்தம் மனசா ஸ்மரामி॥

கலிந்த நதியில் வாழும் காளியனின் ஃபணம் முடிவில் நடனம் செய்வதை விரும்பிய, அந்தப் பாம்பின் வாலை கையில் பிடித்து, சரத் சந்திரனை போன்ற முகத்தையுடைய முகுந்தனை மனதால் நினைக்கிறேன்.

उलूखले बद्धमुदारशौर्यं उत्तुङ्गयुग्मार्जुनमङ्गलीलम्। उत्फुल्लपद्मायतचारुनेत्रं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥

உலூக்ஹலே பத்தமுதாரசૌர்யம் உத்துங்கயுக்மார்ஜுனமங்கலீலம்। உத்ஃபுல்லபத்மாயதசாருநேத்रம் பாலம் முகுந்தம் மனசா ஸ்மரామி॥

உலக்கையில் பெரும் சக்தியுடன் கட்டப்பட்ட, உயர்ந்த இரட்டை அர்ஜுன மரங்களின் மங்கல விளையாட்டை செய்த, நிறைந்த தாமரை போன்ற கண்களையுடைய முகுந்தனை மனதால் நினைக்கிறேன்.

आलोक्य मातुर्मुखमार्दनेन स्तन्यं पिबन्तं सरसीरुहाक्षम्। सच्चिन्मयं देवमनन्तरूपं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि॥

ஆலோக்य மாதுர்முகமார்தனேன ஸ்தந்யம் பிபந்தம் ஸரஸீருஹாக்ஷம்। ஸச்சிந்மயம் தேவமனந்தரூபம் பாலம் முகுந்தம் மனசா ஸ்மரামி॥

தாயின் முகத்தை நோக்கி, தாய்ப்பாலை குடிக்கும் தாமரையின் கணம் போன்ற கண்களையுடைய, சச்சிதாநந்தமய தேவனாய் அनந்தரூபமாக விளங்கும் முகுந்தனை மனதால் நினைக்கிறேன்.