Chapter 12 · 20 Verses
Bhakti Yoga
भक्तियोग
The Yoga of Devotion
The shortest chapter, the sweetest. Krishna declares that pure devotion is dearest to him — and describes the qualities of the truly devoted soul: content, equal, free from ego.
अर्जुन उवाचएवं सततयुक्ता ये भक्तास्त्वां पर्युपासतेयेचाप्यक्षरमव्यक्तं तेषां के योगवित्तमाः12.1
arjuna uvācha
श्री भगवानुवाचमय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासतेश्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्ततमा मताः12.2
śhrī-bhagavān uvācha
ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासतेसर्वत्रगमचिन्त्यं च कूटस्थमचलं ध्रुवम्12.3
ye tv akṣharam anirdeśhyam avyaktaṁ paryupāsate
संनियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयःते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताः12.4
sanniyamyendriya-grāmaṁ sarvatra sama-buddhayaḥ te prāpnuvanti mām eva sarva-bhūta-hite ratāḥ
क्लेशोऽधिकतरस्तेषामव्यक्तासक्तचेतसाम्
kleśho ’dhikataras teṣhām avyaktāsakta-chetasām
ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराःअनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते12.6
ye tu sarvāṇi karmāṇi mayi sannyasya mat-paraḥ
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात्भवामि नचिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम्12.7
teṣhām ahaṁ samuddhartā mṛityu-saṁsāra-sāgarāt
मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशयनिवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्वं न संशयः12.8
mayy eva mana ādhatsva mayi buddhiṁ niveśhaya
अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम्अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनञ्जय12.9
atha chittaṁ samādhātuṁ na śhaknoṣhi mayi sthiram
अभ्यासेऽप्यसमर्थोऽसि मत्कर्मपरमो भवमदर्थमपि कर्माणि कुर्वन् सिद्धिमवाप्स्यसि12.10
abhyāse ’py asamartho ’si mat-karma-paramo bhava
अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितःसर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान्12.11
athaitad apy aśhakto ’si kartuṁ mad-yogam āśhritaḥ
श्रेयो हि ज्ञानमभ्यासाज्ज्ञानाद्ध्यानं विशिष्यतेध्यानात्कर्मफलत्यागस्त्यागाच्छान्तिरनन्तरम्12.12
śhreyo hi jñānam abhyāsāj jñānād dhyānaṁ viśhiṣhyate
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव चनिर्ममो निरहङ्कारः समदुःखसुखः क्षमी12.13
adveṣhṭā sarva-bhūtānāṁ maitraḥ karuṇa eva cha
सन्तुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयःमय्यर्पितमनोबुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः12.14
santuṣhṭaḥ satataṁ yogī yatātmā dṛiḍha-niśhchayaḥ
यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यःहर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः12.15
yasmān nodvijate loko lokān nodvijate cha yaḥ
अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथःसर्वारम्भपरित्यागी यो मद्भक्तः स मे प्रियः12.16
anapekṣhaḥ śhuchir dakṣha udāsīno gata-vyathaḥ
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षतिशुभाशुभपरित्यागी भक्ितमान्यः स मे प्रियः12.17
yo na hṛiṣhyati na dveṣhṭi na śhochati na kāṅkṣhati
समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोःशीतोष्णसुखदुःखेषु समः सङ्गविवर्जितः12.18
samaḥ śhatrau cha mitre cha tathā mānāpamānayoḥ
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी सन्तुष्टो येनकेनचित्अनिकेतः स्थिरमतिर्भक्ितमान्मे प्रियो नरः12.19
tulya-nindā-stutir maunī santuṣhṭo yena kenachit
ये तु धर्म्यामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासतेश्रद्दधाना मत्परमा भक्तास्तेऽतीव मे प्रियाः12.20
ye tu dharmyāmṛitam idaṁ yathoktaṁ paryupāsate
No verses match this theme.